Het U- nestje is geboren op 12 augustus 2021!

Met als trotse ouders: West Chelan Quilted Caviar (Boy) en Le Maragano Pomme D’Amour (Millie)! https://whippet.breedarchive.com/animal/testmating?dam_uuid=4454c5ba-87d0-4a90-a017-b4114bdaf4f6&sire_uuid=45256dc0-8c2b-4b33-a3fe-fa26e4fcb49a

Temperatuur aan het dalen de 11e augustus, dus lang kon het niet meer duren,… dachten we,… hoopten we…vooral voor ons Millie die zich aan het voorbereiden was op “the big moment”… en wij hebben gewacht en gekeken… tot 01:15 de 12e alles veranderde! De eerste pup, een reutje werd geboren! Gezond en wel met een mooi geboortegewicht en Millie ontpopte zich terug als een mama pur sang! Algauw sloot ze hem in haar hart en wij,… wij natuurlijk ook! Het gevoel van overweldiging ging door tot 08:15 ’s morgens toen de laatste, als afsluiter, een reutje werd geboren. Zo hebben we het geluk verrijkt te zijn met de 6 mooiste pups van de hele wereld die in 2021 geboren zijn!

Ze groeien als kool en ondertussen zijn ze al bijna 3 weken oud. Het waggelen, het spelen, het eten en het slapen zijn de grootste bezigheden momenteel maar daar zal snel verandering in komen en algauw zal de werpkist plaats moeten ruimen en zal hun wereld vergroten! Hun oogjes zijn al open en we merken dat ze alert zijn dus hun oortjes zullen goed marcheren!


Het leven is een geven en nemen….

MEI 8

Geplaatst door Petra

Mijn startfoto is jammer genoeg helemaal niet meer up-to date… Ons Zwarte Lola, de immer schuwe Galgo is er al 5 jaar niet meer. Hoe oud ze is geworden, daar hebben we het raden naar, maar eigenlijk doet het er niet toe, ze had ons hart veroverd en ze had bij ons haar “vooraltijdmandje” gevonden. We hebben haar tot op het laatste bijgestaan, ze was niet ziek, plots was de stekker er uit: een herseninfact zei de dierenarts, hulp kon niet meer baten… Zelfs na al die jaren roert ze me nog steeds, zoals alle honden die we hebben gehouden is haar plekje in mijn en ons hart voor altijd…

Ons Sibelle, onze stammoeder van Le Maragano, onze queen-mum, zij verliet ons op 24 februari 2021…op 13 jaar en half… een maagtorsie, zeldzaam bij whippets maar haar overkwam het,… De enige hulp die we haar konden bieden is haar verlossen uit haar helse pijnen,… in mijn armen is ze heengegaan,…

Zelfs na al die maanden schieten de tranen in mijn ogen terwijl ik dit schrijf, ze was zo bijzonder! Nog steeds is het kijken naar een foto van haar zo roerend. Haar officiële naam was C’est Si Bon Of Gentle Mind, geboren in Wipperfürth, Duitsland en de hele weg naar huis heeft ze als kleine uk, op mijn schoot geslapen. Met haar startte ik terug met showen, ooit was ik daar als 12 jarige met mijn toenmalige Schotse Collie, Farah, mee begonnen. Zij haalde mooie resultaten, ons Sibelle maar de mooiste resultaten haalde ze in het veroveren van ons hart!! Ze was de moeder van ons eerste nestje, de Kaatjes. Haar 2e nestje, het N-nestje was tevens ook haar laatste. Uit het K-nestje hielden we Le Maragano Kivive, ons Vega, die nu de oudste van de roedel is.

Een nieuwe startfoto maken moet ik doen. Tegelijkertijd geeft het mij en wrang gevoel, alsof ik de anderen wis… niets is minder waar: ze blijven voor altijd in ons hart en in ons gedachten!

Binnenkort volgt er een up-to-date met foto’s van ons “puppies” van Millie (Le Maragano Pomme D’Amour). We zagen er al een aantal terug en ze mogen er zijn, de Boys! Door hen terug te zien, te zien hoe mooi ze zijn uitgegroeid, hoe zalig de eigenaars over hun Le Maragano-whippet vertellen, hoe blakend van gezondheid ze allen zijn hebben we besloten eind juni Millie en Boy samen te brengen in “the love-shed” en verwachten we, als alles goed gaat, eind augustus terug puppies. Ik duim alvast dat er nu minstens één teefje bij is,… eentje die blijft om zo de genen van ons Sibelle en haar nazaten verder te zetten! Ik zal alvast eens een praatje maken met Boy (West Chelan Quilted Caviar) dat hij deze keer ook meisjes selecteert!

Bijna 7 weken, de nieuwe eigenaars tellen waarschijnlijk al de dagen af,….

maar wij niet! Ze worden met de dag feller, gaan meer en meer hun wereld uitbreiden, ze worden zelfstandiger, maar toch,… voor ons komt paaszondag ook dichterbij,… de dag dat de eerste T-Maraganootjes hun ouderlijke thuis zullen verlaten…

Maar nu genieten we er nog van met volle teugen! En soms, heel soms kunnen we er wel eens op sakkeren als er eentje alweer wat teveel op avonturentocht is geweest en ergens “vast” zit en dan de hoogste tonen kan halen!

Maar stuk voor stuk hebben ze ons hart veroverd, gestolen en hebben ze er voor altijd een plekje!! Ook ons Millie geeft ze plichtsgetrouw, nog 6 keer moedermelk. Dit zal in de komende dagen minderen. Ik laat de natuur daarin haar werk doen en kom daar niet in tussen. Met de lentedagen gaan ze 3 tot 4 keer per dag buiten, waar ze al flink hun behoeftes proberen te sparen voor die momenten, en, het lukt hen al aardig!!

Na een uitje vallen ze als een roosje in slaap, nadat ze eerst hun buikje hebben gevuld!

De eerste autogewenning van de T- Maraganootjes!

Vandaag was het de eerste keer dat ze meegingen in de auto, een kort ritje rond de blok! Onze Lennerd was van dienst om als helpende hand alles in goeie banen te leiden. Ook Millie moest mee want ze was er niet gerust in toen ze zag dat één voor één haar zonen door het poortje, de auto in gingen! Na de autorit was Bobonne Sibelle een welkome haven om te bekomen van hun avontuur!

Talisker, aka Bowie, vond er niks speciaals aan…
Tienne (Etienne), T-Bird (Thamdu), Thorfinn
Trifsco en Tobermory kunnen de aanwezigheid van Millie wel smaken!
Sibelle: hun veilige haven,….
Tobermory
Tienne
Tobermory en Thorfinn
Thamdu
Bovenop Sibelle
T-Bird

speeltijd in en om de tuin op 5,5 weken

Het worden drukke tijden: de leefwereld van onze pups wordt groter, ze gaan op ontdekkingstocht en ook ons Millie heeft ogen tekort om haar kleintjes allemaal te kunnen in het vizier houden! Gelukkig heeft ze hulp van Bobonne Sibelle en oma Vega! En zoals het een echte Bobonne vergaat, schermt Sibelle voor haar achterkleinkinderen dat het geen naam heeft: als Millie ze berispt, gaat zij tussenin gaan staan en neemt ze het op voor de kleintjes! Vega leert hen de “werkwijze” van speelgoed aan! De natuur is toch zo wonderlijk mooi!?!

Thorfinn, Tienne en Trifsco hebben het net te horen gekregen van hun ma! Sibelle is hun luisterend oor!
knuffeltijd met Filip: Tobermory en Tienne doen om de meeste kusjes!
veel werk in de tuin! De lente zit in de lucht!
zouden het lederen werkschoenen zijn???
“Kom jongens!” Millie vind dat het genoeg is geweest voor deze morgen! Allemaal naar binnen, hapje eten en dutje doen!!

nog een paar indrukken op 4 weken!

Dit beeld legde ik vast toen ik deze morgen met hun eten afkwam! Dit kon ik jullie toch niet ontnemen hé!

Dit is nu hun speeltuin!

en overgrootmoeder zag dat het goed was….

na het spelen volgt de maaltijd!

Wat schaft de pot?

Onze jongens zijn vandaag 4weken!

De tijd van enkel drinken, slapen en behoefte doen is volledig verleden tijd! De werpkist is opgeborgen, de mand waar ze gemakkelijk in en uit kunnen werd van de zolder gehaald. Hun wereld is vergroot: er wacht een echte speeltuin op hen en ze amuseren zich kostelijk!! Ondertussen staat er ook niet enkel moedermelk op hun menu: de geweekte puppie-korrels met vlees gemengd en lichtjes opgewarmd valt behoorlijk in hun smaak. Ze hebben hun eerste stapjes gezet richting zindelijkheidstraining, wonderen mogen we niet verwachten maar ik geloof er alvast in!!

Ondertussen trekt het pril geluk zich van virussen gelukkig niets aan en liggen ze alweer te soezen na hun laatste maaltijd van de dag!

2 weken zijn ze nu, onze “Magnificent Seven”

Millie neemt het moederschap heel serieus op, voeden en verzorgen doet ze met veel toewijding! Maar af en toe moet ze even haar kopje “puppie-vrij” maken en geniet ze, als ze zeker is dat alles goed is met haar kinders, om te “flokken” in de zetel of even te spelen met haar ma, Vega. In tegenstelling tot Vega, die dit wel al toeliet, laat Millie de andere honden nog niet te dicht haar kist naderen. Van zodra ze ziet dat Sibelle of Vega een oogje werpen op de pups, gaat ze gauw beschermend, bij haar zonen staan. Vega kijkt dan heel onbegrijpend, de onschuld zelve, en ik ben er zeker van dat dit echt is!

moe maar voldaan…
zoete dromen….
hoofdje even lang als mama’s poot!

Onze puppies zijn één week vandaag!

Ze doet het goed, onze jongens! Hun gewicht is in één week tijd gemiddeld met 250 gram de lucht in! Hun eerder donkere geboortekleurtjes beginnen lichter te worden en hun neusje… dat begint zo langzaamaan zwart te kleuren, van een goede pigmentatie gesproken!

We hebben een 7 koppige Boysband!!

Morgen zijn de 7 broers 1 week oud. Het was een bewogen week: Millie die de geneugten en de taken van het moederschap zich moest eigen maken, hoewel ze snel de knepen van “het vak” onder de “poot” had en zich heeft ontpopt tot een moeder “pure sang”. Voor ons, de rollercoaster aan indrukken een plaatsje geven: Zeven reutjes, allen gezond en wel, wat onze eerste bekommernis was! Tegelijkertijd geen teefje,… dus geen blijvertje… want DIT was de bedoeling van ons T-nestje… Maar alles heeft zijn plaats en ook dit kreeg zijn plaats! We zien wel wat de toekomst brengt, welke wegen ons pad kruisen. Maar dit is voor later, nu gaan we de komende weken ons handen vol hebben aan de 7 kabouters en ons Sneeuwwitje! 😉

Dag 1
dag 2