Het leven is een geven en nemen….

MEI 8

Geplaatst door Petra

Mijn startfoto is jammer genoeg helemaal niet meer up-to date… Ons Zwarte Lola, de immer schuwe Galgo is er al 5 jaar niet meer. Hoe oud ze is geworden, daar hebben we het raden naar, maar eigenlijk doet het er niet toe, ze had ons hart veroverd en ze had bij ons haar “vooraltijdmandje” gevonden. We hebben haar tot op het laatste bijgestaan, ze was niet ziek, plots was de stekker er uit: een herseninfact zei de dierenarts, hulp kon niet meer baten… Zelfs na al die jaren roert ze me nog steeds, zoals alle honden die we hebben gehouden is haar plekje in mijn en ons hart voor altijd…

Ons Sibelle, onze stammoeder van Le Maragano, onze queen-mum, zij verliet ons op 24 februari 2021…op 13 jaar en half… een maagtorsie, zeldzaam bij whippets maar haar overkwam het,… De enige hulp die we haar konden bieden is haar verlossen uit haar helse pijnen,… in mijn armen is ze heengegaan,…

Zelfs na al die maanden schieten de tranen in mijn ogen terwijl ik dit schrijf, ze was zo bijzonder! Nog steeds is het kijken naar een foto van haar zo roerend. Haar officiële naam was C’est Si Bon Of Gentle Mind, geboren in Wipperfürth, Duitsland en de hele weg naar huis heeft ze als kleine uk, op mijn schoot geslapen. Met haar startte ik terug met showen, ooit was ik daar als 12 jarige met mijn toenmalige Schotse Collie, Farah, mee begonnen. Zij haalde mooie resultaten, ons Sibelle maar de mooiste resultaten haalde ze in het veroveren van ons hart!! Ze was de moeder van ons eerste nestje, de Kaatjes. Haar 2e nestje, het N-nestje was tevens ook haar laatste. Uit het K-nestje hielden we Le Maragano Kivive, ons Vega, die nu de oudste van de roedel is.

Een nieuwe startfoto maken moet ik doen. Tegelijkertijd geeft het mij en wrang gevoel, alsof ik de anderen wis… niets is minder waar: ze blijven voor altijd in ons hart en in ons gedachten!

Binnenkort volgt er een up-to-date met foto’s van ons “puppies” van Millie (Le Maragano Pomme D’Amour). We zagen er al een aantal terug en ze mogen er zijn, de Boys! Door hen terug te zien, te zien hoe mooi ze zijn uitgegroeid, hoe zalig de eigenaars over hun Le Maragano-whippet vertellen, hoe blakend van gezondheid ze allen zijn hebben we besloten eind juni Millie en Boy samen te brengen in “the love-shed” en verwachten we, als alles goed gaat, eind augustus terug puppies. Ik duim alvast dat er nu minstens één teefje bij is,… eentje die blijft om zo de genen van ons Sibelle en haar nazaten verder te zetten! Ik zal alvast eens een praatje maken met Boy (West Chelan Quilted Caviar) dat hij deze keer ook meisjes selecteert!

Geplaatst op 08/05/2021, in Uncategorized. Markeer de permalink als favoriet. 3 reacties.

  1. Boyfriend zegt dat hij zijn uiterste best zal doen om voor meisjes te zorgen. In aanloop naar “de daad” bestudeert hij ondertussen de anatomie van zijn zus Preston zodat hij de finesses ziet, welke onderdelen er wel en niet bijmoeten. Bobonneke zal wel gemist worden, dat is een feit.

  2. Marleen De Coster

    Lieve Petra,Filip en kids,
    Wat een triestig nieuws over Sibelle,ik mag er niet aan denken hoeveel pijn en verdriet je hebt,Sybelle was zo speciaal.
    Een groot geluk dat ze in jouw liefdevolle armen kon rusten,ze heeft ons ons grootste,liefste geschenk gegeven,ons Laratje,de gelijkenis is frappant.
    Haal troost uit Vega en Millie,en Sybelle…die zit voor altijd diep in ons hartje.
    Veel troostknuffels van ons ❤️❤️❤️😪
    Leo en Marleen en een likje van ons Laratje xxx

    Verstuurd vanaf mijn iPad

  3. Mooi en triestig verhaal Petra. Suc6 met je binnenkort nieuwe kroost. Tot later …
    Liefs, Alain en Karine 🥰

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: